การอ่านดัชนีบนเครื่องวัดความดันโลหิตอย่างแม่นยำจะช่วยให้คุณเข้าใจพารามิเตอร์ต่างๆ บนเครื่องวัดความดันโลหิต และช่วยให้ผู้ป่วยที่มีปัญหาความดันโลหิตสามารถตรวจวัดดัชนีนี้ได้ทุกวัน
สารบัญ

ดัชนีความดันโลหิต คืออะไร? การจำแนกประเภทของตัวชี้วัดการวัด
ความดันโลหิตคือการวัดความดันของเลือดในหลอดเลือดแดงขณะที่หัวใจหดตัวและเมื่อหัวใจคลายตัว
การวัดความดันโลหิตมี 2 แบบ:
- ความดันโลหิตซิสโตลิก (แสดงโดย SYS): ค่าความดันโลหิตสูงสุดที่วัดได้ หมายถึง ความดันโลหิตในหลอดเลือดแดงขณะที่หัวใจบีบตัว โดยทั่วไปตัวเลขนี้จะอยู่ที่ด้านบนของเครื่องวัดความดันโลหิต
- ความดันโลหิตไดแอสโตลี (แสดงสัญลักษณ์โดย DIA): ค่าความดันโลหิตที่ต่ำที่สุดเมื่อวัด หมายถึง ความดันโลหิตในหลอดเลือดแดงขณะที่หัวใจคลายตัว ดัชนีนี้โดยทั่วไปจะอยู่ที่ด้านล่าง
หน่วยวัดความดันโลหิตเป็นมิลลิเมตรปรอท (mmHg)
ความดันโลหิตปกติอยู่ที่เท่าไร?
ความดันโลหิตปกติจะอยู่ระหว่างประมาณ 90/60 มม.ปรอท ถึง 140/90 มม.ปรอท โดยเฉพาะความดันโลหิตในวัยรุ่นอาจสูงถึง 145/95 mmHg.
ความดันโลหิตสูงคือ เมื่อความดันโลหิตซิสโตลิกมากกว่า 140 และความดันโลหิตไดแอสโตลิกมากกว่า 90
ความดันโลหิตต่ำคือเมื่อความดันโลหิตไดแอสโตลิกน้อยกว่าหรือเท่ากับ 90 และความดันโลหิตซิสโตลิกน้อยกว่า 60
หมายเหตุ: การจะทราบว่าบุคคลใดมีความดันโลหิตสูงหรือไม่นั้น จำเป็นต้องวัดหลายๆ ครั้งต่อวัน เช่น เช้า เที่ยง บ่าย เย็น และวัดแขนทั้งสองข้างหลังจากนอนลง 5 นาที หรือหลังจากยืนอย่างน้อย 1 - 2 นาที
ด้านล่างนี้เป็นตารางระดับความดันโลหิตและความดันโลหิตปกติตามอายุ

ความดันโลหิตปกติตามวัย
