วาฬจงอยปากของคูเวียร์ถือสถิติการกลั้นหายใจนานที่สุดใต้น้ำ โดยอ้างอิงจากการดำน้ำที่ยาวนานที่สุดเท่าที่เคยบันทึกไว้
นักวิทยาศาสตร์บันทึกเวลาการดำดิ่งของวาฬจงอยปากของคูเวียร์และกลั้นหายใจได้นานรวม 3 ชั่วโมง 42 นาที บันทึกดังกล่าวได้รับการบันทึกไว้ในการศึกษาระยะเวลา 5 ปีกับสมาชิกสายพันธุ์นี้จำนวน 23 ราย

วาฬจงอยปากที่เข้าร่วมการศึกษาใช้เวลาดำน้ำเฉลี่ย 59 นาที มีเพียง 5% ของบุคคลที่สังเกตพบว่ามีเวลาดำน้ำเกิน 1 ชั่วโมง 17.7 นาที
สัตว์ทะเลบางชนิดสามารถกลั้นหายใจได้นาน เช่น วาฬสเปิร์มนานถึง 1 ชั่วโมงครึ่ง ส่วนวาฬและแมวน้ำช้างก็สามารถกลั้นหายใจขณะดำน้ำได้นานถึง 2 ชั่วโมงเช่นเดียวกัน
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลสามารถอยู่ใต้น้ำได้นานเนื่องจากกล้ามเนื้อของพวกมันเต็มไปด้วยโปรตีนที่เรียกว่าไมโอโกลบิน ซึ่งทำหน้าที่กักเก็บออกซิเจนและส่งไปที่เซลล์กล้ามเนื้อ มนุษย์ก็มีไมโอโกลบินเช่นกันแต่มีความหนาแน่นต่ำกว่ามาก
จากการศึกษาวิจัยในปี 2012 พบว่าไมโอโกลบินของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลที่ดำน้ำลึกมีประจุบวก ซึ่งทำให้โปรตีนผลักกัน ทำให้โปรตีนไม่ติดกันและอุดตันกล้ามเนื้อ
นอกเหนือจากไมโอโกลบินแล้ว นักวิจัยเชื่อว่าระยะเวลาการดำน้ำที่ยาวนานของวาฬจงอยปากของคูเวียร์เป็นผลมาจากอัตราการเผาผลาญที่ต่ำ ซึ่งหมายความว่าวาฬเหล่านี้จะไม่ใช้ออกซิเจนอย่างรวดเร็ว ปลาวาฬมีความทนทานต่อกรดแลคติก (ผลิตภัณฑ์จากการเผาผลาญของเซลล์) ที่สะสมอยู่ในกล้ามเนื้อได้ดีกว่า เมื่อจำเป็นต้องเปลี่ยนไปใช้ระบบหายใจแบบไม่ใช้ออกซิเจน